Breda opent op 6 mei 2026 het Seeligpark als eerste rook- én vapevrije park; met borden, sociale norm en een evaluatie na één jaar.

Breda legt op het terrein van de voormalige Seeligkazerne een nieuw stadspark aan en kiest ervoor om daar vanaf de eerste dag een duidelijke norm te zetten: het hele Seeligpark wordt rook- en vapevrij. De gemeente presenteert het als een landelijke primeur en koppelt het aan een bredere gezondheidsambitie: een buitenruimte waar de “gezonde keuze” vanzelfsprekend is, waar kinderen kunnen spelen en mensen kunnen sporten en ontspannen zonder blootstelling aan rook of damp.

Opvallend is dat Breda niet inzet op een klassiek handhavingsmodel met directe boetes, maar op zichtbaarheid en gedragsverandering. Bij de ingangen komen borden die bezoekers uitnodigen om mee te doen, en in de communicatie wordt nadrukkelijk gesproken over het verschuiven van de sociale norm: net zoals rookvrij in cafés, op speelplekken en bij bushaltes eerst weerstand opriep, maar later als normaal werd ervaren. De boodschap is: rookvrij wordt niet neergezet als straf, maar als gastvrijheid voor iedereen die het park gebruikt.

Die keuze heeft ook een praktisch doel. Minder zichtbare rook betekent minder hinder voor omstanders, en een rook- en vapevrij park moet bovendien leiden tot minder peukenafval en een schonere openbare ruimte. Breda wil de maatregel na de opening niet meteen als “af” beschouwen, maar als een experiment dat meetbaar is: na een jaar volgt een evaluatie, met aandacht voor naleving, zichtbaarheid van roken, afval en bezoekerservaringen. Daarna wordt duidelijk of het bij dit park blijft of dat er een vervolg komt.

Het Seeligpark past daarnaast in een bredere gebiedsontwikkeling en in projecten rond een natuurinclusieve inrichting: het terrein wordt de komende jaren verder ingericht als park, met onder meer aandacht voor natuur-inbouw en voorzieningen voor soorten als vleermuizen en vogels. Daarmee krijgt de nieuwe rook- en vapevrije norm een plek in een groter verhaal over leefkwaliteit: groen, gezondheid en verblijfskwaliteit als uitgangspunt, niet als bijvangst.

Bronnen