Twintig jaar na het Schotse rookverbod overheerst dezelfde conclusie: minder meeroken, minder ziekte, minder rook in het dagelijks leven en een blijvende cultuurverandering.

Twintig jaar na invoering van het rookverbod in Schotse cafés, restaurants, werkplekken en andere gesloten publieke ruimtes wordt de maatregel breed gezien als een kantelpunt in de volksgezondheid. Wat in 2006 nog omstreden was, geldt nu grotendeels als vanzelfsprekend. De berichtgeving van de afgelopen weken laat zien dat het verbod niet alleen de lucht in publieke ruimtes schoner maakte, maar ook de maatschappelijke norm verschoof: roken binnenshuis en in het bijzijn van anderen is minder geaccepteerd geworden.

De sterkste rode draad in de recente artikelen is de forse daling van blootstelling aan tabaksrook. Nieuwe analyses laten zien dat passief meeroken in Schotland sinds de invoering van het verbod met ongeveer 96 procent is afgenomen. Daarmee is een situatie verdwenen die ooit normaal leek: werknemers en bezoekers die urenlang rook inademden in horeca, op de werkvloer en in andere binnenruimtes. Ook de gezondheidseffecten worden opnieuw benadrukt, met minder hartaanvallen, minder astmaklachten bij kinderen en brede winst voor de volksgezondheid.

Tegelijk klinkt in vrijwel alle stukken dezelfde waarschuwing door: het werk is niet af. De resterende blootstelling verschuift steeds meer naar plekken waar de wet minder grip op heeft, zoals woningen, buitenruimtes in de horeca en sommige werksituaties. Daarbij groeit de ongelijkheid, omdat rook in huis relatief vaker voorkomt in armere buurten. Juist daardoor krijgt de jubileumviering ook een vooruitblikkend karakter. Het rookverbod van twintig jaar geleden geldt als bewijs dat stevige wetgeving werkt, maar ook als argument om verdere stappen te zetten richting een rookvrije generatie en een samenleving waarin bescherming tegen tabaksrook nog breder wordt doorgetrokken.

Bronnen